Carol DweckCarol Dweck, profesorka na Stamford University, po ponad 30 latach pracy i doświadczeń, po opublikowaniu książki „Mindset” zbiera – jak się okazuje – nie tylko entuzjastyczne poparcie ale też krytykę za swoje pomysły na zmianę podejścia do ucznia i do edukacji.

Na portalu TES.com znalazłam ostatnio podkast z cyklu Podagogy (pedagogika na podkastach) w którym Carol Dweck cieszy się z pozytywnych reakcji nauczycieli na jej pracę, oraz odpiera niektóre zarzuty, tłumacząc, że dopiero się rozkręca!

Okazuje się, że wprowadzenie „growth mindset” w klasie i nastawienie uczniów pozytywnie do własnej nauki wcale nie jest takie proste! „Nie sądzimy, że to działa za każdym razem, dlatego chcemy wiedzieć, w którym miejscu to nie działa, aby dowiedzieć się, dlaczego”, wyjaśnia Carol Dweck. „Nie wychylamy się z teoriami głosząc „ewangelię” ale mówimy, że to jest to, co obecnie rozumiemy, publikujemy nasze wyniki badań i otrzymujemy informację zwrotną, a jeśli ktoś znajduje coś innego, inne lepiej działające rozwiązanie, mówimy „świetnie, nauczmy się od niego.”

W podkaście Carol Dweck opowiada o tym, dlaczego próby powielenia jej doświadczeń mogą się nie powieść. Mówi, że jest rozczarowana tym, co uważa za „wrogie” dyskusje, które „źle rozumieją naukę i prowadzenie badań doświadczalnych”, oraz wyjaśnia do jakiego stopnia zaangażowana jest w „uczenie się, gdzie popełniliśmy jakieś błędy”. Dweck powtarza, że „tylko w ten sposób możemy zrobić wszystko lepiej”.

learn2

Foto: woodleywonderworks

Carol Dweck omawia także swoje wysiłki na rzecz zbudowania teorii pedagogiki, która wprowadza „growth mindset” – „nastawienie rozwojowe” albo „mentalność rozwojową” czyli nastawienie na rozwój umiejętności dziecka. Powtarza też w podkaście swoje obawy, że dzieci staną się „wypełniaczami kratek testowych a nie zaciekawionymi badaczami świata”. Obawia się też, że nauczyciele którzy źle zrozumieli jej pracę gderają teraz dzieciom nad głowami, a „gderanie jeszcze nigdy niczego nie zdziałało.”

TES podkast rozmowy Carol Dweck można posłuchać za darmo (w j. angielskim, 32 minuty)

Opisuję moje próby wprowadzania „myślenia rozwojowego” na blogu we wpisach:

Nauczycielu, uwierz w moje możliwości!

Jak rozwinąć mentalność rozwojową cz. 1

Jak rozwinąć mentalność rozwojową cz. 2

Wakacje dla mentalności rozwojowej? Skądże!

Ooops! Błąd. I co teraz będzie?

i w kilku innych. Zapraszam do lektury. Czy udaje mi się zmienić mentalność moich uczniów ze „stałej” na „rozwojową”? Nie zawsze. Częściowo. Choć trochę.

Ale czyż nie warto próbować zmienić nastawienie ucznia i sprawić, że uwierzy w swoje możliwości choć ciut więcej? Że nie będzie bał się podejmować wyzwań, nie będzie bał się prób by rozwiązać zadania, nie będzie bał się popełniania błędów? Że będzie świadomy, że MOŻE rozwijać się przez CAŁE życie, że może być LEPSZY w tym co robi, i MOŻE ciągle wzbogacać swoją bazę wiedzy i umiejętności?

Ja myślę, że warto. I mogą w tym pomóc nie tylko nauczyciele, ale też rodzice, starsze rodzeństwo. Warto! Nigdy nie jest za późno!